free html web templates

Οι νικητές του διαγωνισμού
μας μίλησαν για το έργο τους

Οι Μιχάλης Βελένης, Βαγγέλης Αρβανίτης, Βασίλης Γιαννάκης και Μαΐτα Χατζηιωαννίδου έλαβαν το 3ο βραβείο.

Ονομαζόμαστε loopo studio και συνεργαζόμαστε από το 2012 με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Η ομάδα μας αποτελείται από τους Βαγγέλη Αρβανίτη, Μιχαήλ Βελένη, Βασίλη Γιαννάκη και Μαΐτα Χατζηιωαννίδου. Ασχολούμαστε με τον αρχιτεκτονικό και γραφιστικό σχεδιασμό. Μέχρι στιγμής έχουμε δραστηριοποιηθεί στους τομείς σχεδιασμού μουσειακών εκθέσεων και εσωτερικών χώρων, όπως και στη γραφιστική επιμέλεια λογοτεχνικών εκδόσεων, καλλιτεχνικών καταλόγων και μουσειακών εκθέσεων. Για τον συγκεκριμένο διαγωνισμό συνεργαστήκαμε με τον Αλέξανδρο Κούστα, πολιτικό μηχανικό, και την Κατερίνα Ποτηριάδη, αρχιτέκτονα τοπίου.

Έχουμε μελετήσει σε κλίμακα εσωτερικού χώρου ένα κέντρο απασχόλησης παιδιών προσχολικής ηλικίας στη Θεσσαλονίκη που μπορείτε να δείτε στο παρακάτω link: https://www.loopostudio.com/childrenactivitycentre

Ο γραφιστικός και χωρικός σχεδιασμός για παιδιά μας έχει απασχολήσει αρκετές φορές στο παρελθόν, όπως στην περίπτωση του σχεδιασμού εκπαιδευτικού επιδαπέδιου παιχνιδιού «The Diversity Volcano, Generation 2.0 for Rights, Equality & Diversity» ή το σχεδιασμό του καταλόγου και της έκθεσης “Astron Art” στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης με διαδραστικά εικαστικά έργα παιδιών. Περισσότερες πληροφορίες για τις παραπάνω εργασίες μπορείτε να δείτε στα παρακάτω links:

https://www.loopostudio.com/the-diversity-volcano
https://www.loopostudio.com/astronartcatalogue
https://www.loopostudio.com/astronart 

(βλ. Εικ. Νότια άποψη του κτιρίου) 
Το κτιριολογικό πρόγραμμα των δυο διαφορετικών και ανεξάρτητων ως προς τη λειτουργία τους χρήσεων αναπτύσσεται σε δύο ορόφους. Στο ισόγειο βρίσκεται ο βρεφονηπιακός σταθμός και στον όροφο η αίθουσα πολλαπλών χρήσεων. Η αυλή της βρεφονηπιακής μονάδας τοποθετείται στη βόρεια πλευρά, ενώ το κτίριο σχεδόν εφάπτεται στα όρια του νότιου τμήματος του οικοπέδου.
Το εσωστρεφές, αλλά ανάλαφρο στην όψη περίβλημα του ισογείου ίπταται και βυθίζεται στην κλίση του εδάφους προστατεύοντας τους χρήστες του, ενώ το υφασμάτινο ηλιοπροστατευτικό πέτασμα του ορόφου αιωρείται και προσκαλεί τη γειτονιά αποκαλύπτοντας το εσωτερικό του. Κοινό χαρακτηριστικό μεταξύ των δύο ορόφων αποτελεί το σχήμα της κάτοψης στα όρια του οποίου σχεδιάζονται οι επιμέρους χώροι της κάθε χρήσης.

Η αλέα
Κύριο χαρακτηριστικό του βρεφονηπιακού σταθμού αποτελεί ο κεντρικός χώρος που διαμορφώνεται ως αλέα και πάνω της αρθρώνονται οι απαιτούμενες από το πρόγραμμα χρήσεις. Ένας χώρος ευέλικτος που φέρει λειτουργίες εισόδου και κίνησης, ενώ παράλληλα μπορεί να μετατραπεί σε έναν χώρο παιχνιδιού, σε ένα συνδετικό κρίκο μεταξύ μίας ιδιωτικής αυλής και ενός δημόσιου δρόμου, ένα πέρασμα από τον υπαίθριο στον εσωτερικό χώρο. Παράλληλα η “αλέα” μπορεί να αποτελέσει επέκταση των χώρων απασχόλησης βρεφών και νηπίων όταν οι δραστηριότητές τους το απαιτούν.


Η βεράντα
Η βεράντα της νότιας ζώνης είναι βασικό στοιχείο του χώρου πολλαπλών δραστηριοτήτων. Χώρος χαλάρωσης και πρασίνου μέσω επιμέρους πράσινων διαμορφώσεων, ακολουθεί το περίγραμμα του κτιρίου δημιουργώντας ένα πράσινο σιρίτι στις πιο εσωστρεφείς όψεις. Όταν τα ραδινά ανοίγματα της αίθουσας είναι ανοιχτά, ο όροφος μετατρέπεται σε έναν ενιαίο ημι-υπαίθριο χώρο, μια υπερυψωμένη αστική πλατεία που φέρει χρήσεις δημόσιου χαρακτήρα. Ο σχεδιασμός του ορίου της “κουρτίνας”, επαναπροσδιορίζει τις διαστάσεις του χώρου και τις δυνατότητές του και τον μετατρέπει σε ένα ανάλαφρο υπερυψωμένο pavillion.
(βλ. Εικ Κάτοψη ορόφου) 
(βλ. Εικ Κεντρική «αλέα» και αίθουσα νηπίων) 
(βλ. Εικ Αίθουσα πολλαπλών χρήσεων) 

Η κύρια δυσκολία εντοπίστηκε στο γεγονός ότι ο βρεφονηπιακός σταθμός είχε ένα αρκετά σφιχτό και φορτωμένο κτιριολογικό πρόγραμμα που καθιστούσε δύσκολο το σχεδιασμό ενιαίων χώρων συλλογικών δραστηριοτήτων για τα παιδιά, εκτός των χώρων απασχόλησης που προβλέπει ο νόμος.
Δεν αντιμετωπίσαμε κάποιο πρόβλημα έλλειψης στοιχείων. Ήταν επαρκή. 

Πρώτον, οι υλικότητες των δύο περιβλημάτων, ισογείου και ορόφου και πιο συγκεκριμένα η χρήση του υφάσματος ως δομικού στοιχείου του κτιρίου, την οποία θα θέλαμε να εξελίξουμε και να ερευνήσουμε σε μεγαλύτερο βάθος. Δεύτερον, η γεωμετρία του σχήματος της κάτοψης και η επίλυση της και τρίτον η χρήση της φύτευσης ως στοιχείο της αρχιτεκτονική σύνθεσης και της εμπειρίας του χώρου.

Τα στοιχεία του κτιρίου που κρίνουμε ως ενδιάφεροντα είναι:

- η διαφορετική επίλυση της κάτοψης για τις δύο διαφορετικες χρήσεις διατηρώντας το ίδιο σχήμα και τις ίδιες διαστάσεις.
- ο συνδυασμός των υλικοτήτων των δύο περιβλημάτων, ισογείου και ορόφου, που αντικατοπτρίζει τον βαθμό εσωστρέφειας και εξωστρέφειας των δύο χρήσεων
- η “ήπια” σχέση του κτιρίου με τον δημόσιο χώρο της πόλης και την κίνηση των πεζών μέσω της γωνίας καμπύλου σχήματος στο νότιο τμήμα
(βλ. Εικ. Αξονομετρικό σχέδιο κτιρίου - βόρεια πλευρά
βλ. Εικ. Αξονομετρικό σχέδιο ενότητας νηπίων
βλ. Εικ. Αξονομετρικό σχέδιο ενότητας βρεφών
βλ. Εικ. Νοτιοδυτική όψη
βλ. Εικ. Διαμήκης τομή
βλ. Εικ. Νότια άποψη του κτιρίου με κλειστό ηλιοπροστατευτικό πέτασμα) 

Mobirise